De zorg blijkt echt mijn roeping te zijn”

Inez LynchZelfstandig zorgverlener
Foto Inez Lynch 2.jpg

In onze gesprekken met zelfstandige zorgverleners komen bijzondere verhalen naar boven die wij graag delen met jullie delen. Om van elkaar te leren en te lezen hoe het met een collega zzp'er gaat. In deze blog staat in het zonnetje: Inez Lynch.



Naam: Inez Lynch
Woonplaats: Beverwijk, komt uit Amsterdam
Leeftijd: 53 jaar
Zorgniveau: Werkzaam als verpleegkundige niveau 4
Zzp’er: 16 jaar, vanaf 2004



Hoe kwam jij terecht in de zorg?
Ik heb eerst de opleiding tot doktersassistente gedaan. Dat leek me leuk, maar al snel miste ik uitdaging. Op aanraden van een vriendin heb ik me verdiept in verpleegkunde. Ik was niet meteen enthousiast, maar ik ben het wel gaan proberen.
Tijdens m’n inservice-opleiding kwam ik erachter dat de praktijk heel dynamisch is: daar hou ik van. Het kan ook hectisch zijn, maar dat houd je scherp. Je moet steeds schakelen. Uiteindelijk blijkt de zorg echt mijn roeping te zijn. Ik ben een echt zorgmens geworden!


Hoe heb je de overstap naar zzp-schap gemaakt?
Ik ben in 1999 afgestudeerd in het ziekenhuis als A-verpleegkundige. Via de PGB-regeling heb ik de zorg voor mijn beide zussen op me genomen. Vanuit daar heb ik me ingeschreven bij de KvK en ben als zzp’er verder gegaan.


Wat vind je prettig aan het zelfstandig zijn?
Vrijheid. En de oprechte blijheid van collega’s als je komt helpen: ‘Wat fijn dat je er bent.’ Ik vind de afwisseling ook leuk. Ik werk met veel verschillende doelgroepen, in verschillende settingen en kom op verschillende locaties. Daar leer ik enorm veel van.


Zijn er dingen die je lastig vindt als zelfstandig zorgverlener?
Lastig is een groot woord, maar je bent wel verantwoordelijk voor je eigen toko. Je moet verzekeringen afsluiten, je administratie bijhouden… Je bent continu bezig. Het hele jaar door. Maar als zzp’er doe je het echt voor jezelf. Dat is toch leuker. En ik kan het doen wanneer het mij uitkomt.
Soms is het ook wel spannend als je op een nieuwe afdeling komt. Dan kom je aanraking met ziektebeelden of klachten waar je weinig ervaring mee hebt en moet je toch gewoon aan de bak. Maar ik ga het zeker niet uit de weg: wie weet blijkt achteraf wel dat het juist bij me past.


Kun je een situatie uit je werk benoemen die je heeft geraakt?
Natuurlijk! Mijn eerste palliatieve waakzorg bijvoorbeeld. Deze vrouw was zo sterk. Ze wilde geen pijnstillers om helder te blijven, ze wilde echt nog niet dood. Daardoor was het wel heel moeilijk om te zien. Wat een wilskracht.
Of dat jonge gezin, waarvan de vader een hersenaandoening had. De moeder zorgde voor hem en de drie kinderen, maar bleek zelf een hersentumor te hebben. Daar is ze ook aan overleden. De oudste dochter, 17 was ze, zorgde voor beide ouders. Na afloop moet je het loslaten: de knop gaat weer om. Je moet door, anders kun je je werk niet doen en heb je kans op een burn-out. Maar het raakt me wel en het blijft me ook zeker bij. Ik denk nog geregeld aan deze gezinnen.


Wat betekent de corona-tijd voor jou?
Het is weer aan het veranderen, meer hectisch aan het worden. Dan zie je maar wat een virus kan doen. Mensen die eenzaam thuiszitten vind ik erg. Ik werk bewust niet op Covid-afdelingen, omdat ik kwetsbare cliënten heb die thuis wonen. Die zijn aan huis gekluisterd en hebben bijvoorbeeld ook geen dagbesteding meer. Deze patiënten en hun familie wil ik blijven ondersteunen.


Wat zijn jouw gouden tips voor collega zzp’ers in de zorg?
Blijf altijd positief! Zorg vooral ook dat je bij meerdere goede bureaus bent ingeschreven, zodat je meer werkaanbod krijgt. Deel je tips en ervaringen ook met collega’s. Er zijn verschillende apps, zoals de Siilo app, waarin je contact legt met anderen zorgverleners. Zorg ook dat je vaardigheden en kennis up to date blijven, zodat je voor zorginstellingen interessant blijft.



Wil jij ook je verhaal of een mooie ervaring delen met je collega's? Stuur ons een appje of mail ons. Wie weet sta jij binnenkort in het zonnetje.